Książki Na Wieczór

Pojawienie się na rynku e-booków podzieliło społeczeństwo czytelnicze na dwa obozy - ich zwolenników i przeciwników. Na wielu forach dyskusyjnych co raz ktoś porusza dyskusję na temat tego, który sposób czytania jest lepszy, jednak większość z nich rozpoczynają osoby sponsorowane przez daną firmę / wydawnictwo. Jednak, co jest lepsze? Czytniki, książki czy może oba są równie dobre i należy zakopać topór wojenny? Zapraszam do przeczytania artykułu

Na pierwszy ogień pójdą książki ,,klasyczne". Książki towarzyszył ludziom odkąd wynaleziono pismo. Początkowo służyły głownie do nauki oraz pisania pamiętników. Z czasem ktoś wpadł na pomysł, by opisywać wymyślone historie z fikcyjnymi bohaterami - tak powstały powieści. Książki w takiej formie mają dużo zalet. Według wielu naukowców czytanie z papieru jest bardziej efektywne, niż czytanie z formy elektronicznej. Tłumaczone jest to tym, że mózg od wieków był przyzwyczajony do papieru, a czytnika nie traktuje ,,poważnie", jako urządzenie elektroniczne. Z tyłu głowy towarzyszy nam uczucie, by sprawdzić czy coś nie dzieje się w Internecie - jest to mit. Pierwszą zaletą książki klasycznej jest fakt, że czujemy papier, możemy go dotknąć, powąchać, widzimy ile nam zostało do skończenia książki, sama powieść także przypomina o sobie.
Warto wspomnieć także o tym, że trzymając zwykłą książkę w rękach, czujemy wkład autora i wydawnictwa w jej tworzenie. Wiemy, że sporo się z nią działo. Nie wolno zapominać o tym, że czytanie z trójwymiarowego obiektu ułatwia nawigację i przypominanie sobie pewnych momentów ("O, to było gdzieś w 3/4 książki, gdzieś tutaj")

E-booki zyskały na popularności w 2010 roku. Czytniki, od razu narobiły sobie zarówno zwolenników jak i przeciwników. Zaczynając mówić o czytnikach, należy wspomnieć o ich najważniejszych zaletach. Trzymając czytnik w dłoni, trzymamy stos książek, zwykły kindle jest w stanie pomieści ponad 4000 książek, dzięki temu jadąc na wakacje czy gdziekolwiek indziej, nie musimy się martwić, że nie będzie co czytać. Drugim aspektem jest fakt, że kindle zastosowało metodę elektronicznego papieru - jest to bowiem ekran, który imituje papier. Nie emituje on światła, przez co nie męczy oka. Następną zaletą czytnika są ceny książek - cena książki w formacie ,,mobi" jest zazwyczaj o 60% tańsza, wydawca także nie musi się martwić ,,ile książek wydrukować". Wielu autorów mówi otwarcie, że wolałaby wydawać wszystko w wydaniu elektronicznym. Następną sprawą jest to, że czytnik się nie niszczy. Osobiście czytając wydania papierowe, bałem się że mi się uszkodzą. Zaletą czytnika, jest także wytrzymała bateria, która przy kilku godzinnym czytaniu, jest w stanie wytrzymać dwa - trzy tygodnie, a ładując można czytać z niego w nieskończoność.

Mówi się o książkach w formie elektronicznej i ,,klasycznej. Warto wspomnieć o audiobookach, które także mają swoich zwolenników. Książki w formie audio mają o wiele mniej zalet i są przeznaczone dla kierowców lub osób zapracowanych, które nie mają czasu na czytanie. O ile na rynku większość książek jest nagrywana, tyle tylko część z nich jest nagrana dobrze. W dużej ilości przypadków lektorowi nie udało się odwzorować nastroju panującego w powieści.

Ciężko jest jednoznacznie stwierdzić, która ze stron jest lepsza, ponieważ obie posiadają swoje
wady i zalety, wybór należy do państwa.

A wy wolicie czytać w formie e-booka czy klasyczne powieści ? napisze w komentarzu

Okres ferii zbliża się nie­ubła­ga­nie, w nie­któ­rych woje­wódz­twach ta prze­rwa zimowa już panuje, ale jed­nak więk­sza część Pol­ski będzie musiała tro­chę pocze­kać. Pogoda za oknem dopi­suje, dla­tego zamiast sie­dzieć przed kom­pu­te­rem pole­cam prze­czy­tać książkę, ale co czy­tać sie­dząc pod kocem z cie­płą her­batą, gdy na dwo­rze trwa wiosenna anomalia? Tego dowie­cie się w tym arty­kule, zapra­szam do prze­czy­ta­nia

1.Remigiusz Mróz - przewieszenie  

Podhalem wstrząsa seria wypadków w górach. Początkowo czarna passa wydaje się jedynie ciągiem pechowych zdarzeń, jednak śledczy ostatecznie odkrywają związek między ofiarami. Każe on sądzić, że ktoś morduje turystów na szlakach.
Dochodzenie prowadzi komisarz Forst. Szybko zdaje sobie sprawę z tego, że zabójstwa powiązane są ze sprawą, nad którą pracował z Olgą Szrebską. Zaczyna tropić mordercę, zbierając okruchy informacji, które ten zdaje się z premedytacją zostawiać.
Kiedy zbliża się do rozwiązania sprawy, doganiają go upiory z przeszłości. Wiktor Forst będzie musiał stawić czoła nie tylko człowiekowi, którego ściga, ale także ludziom gotowym zrobić wszystko, by go pogrążyć

Polecam zwłaszcza tym, którzy będą mieli okazję ferie spędzić w Tatrach, po przeczytaniu tej powieści,  każdy szlak nie będzie już taki sam. 

2.Susan Cain Ciszej proszę...

Co najmniej jedna trzecia spośród osób, które znamy, to introwertycy. To ci, którzy wolą słuchać niż mówić, czytać książki niż chodzić na przyjęcia. Są oni pomysłowi i twórczy, ale nie lubią się promować; wolą pracować samodzielnie niż w zespole. Choć często mówi się o takich osobach „ciche” i „spokojne”, to właśnie introwertykom zawdzięczamy wiele z najwspanialszych dokonań – od słynnych słoneczników van Gogha do pierwszego komputera osobistego.
Ta napisana z pasją, oparta na wynikach badań naukowych, pełna zapadających w pamięć fascynujących opowieści o rzeczywistych osobach książka pokazuje nam, jak bardzo nie docenia się introwertyków oraz ile na tym traci nasz rozgadany świat.
Korzystając z wyników najnowszych badań z dziedziny psychologii oraz neurobiologii, autorka ujawnia zadziwiające, mało znane dotąd różnice między ekstrawertykami a introwertykami. 
Zapewne najbardziej inspirującym aspektem Ciszej, proszę… jest to, że Susan Cain prezentuje nam galerię introwertyków, którzy odnieśli sukces – od superinteligentnego, niezwykle dynamicznego prelegenta, który po wykładach odzyskuje siły w samotności, do osiągającego rekordowe wyniki sprzedaży akwizytora, który w spokoju swoich czterech ścian korzysta z mocy, jaką daje mu zadawanie pytań. Wreszcie autorka udziela nam mnóstwa bezcennych rad dotyczących m.in. tego, w jaki sposób lepiej i skuteczniej radzić sobie z różnicami w relacjach introwertyk/ekstrawertyk, jak wzmacniać poczucie własnej wartości w introwertycznym dziecku oraz czy i kiedy warto „udawać” ekstrawertyka.
Ta niezwykła książka na zawsze już zmieni nasz sposób postrzegania introwertyków oraz, co równie ważne, to, w jaki sposób introwertycy postrzegają samych siebie.

Widzę w społeczeństwie bardzo duże niezrozumienie natury introwertycznej, tę książkę polecam przeczytać ekstrawertykom by nie spychali introwertyków w kąt oraz introwertykom by pogodzili się z własną naturą . 

3. Jakub Ćwiek - Chłopcy największa z przygód 

Po traumatycznych wydarzeniach z części trzeciej Cień i Piotruś wreszcie stawiają na swoim – oto w realnym świecie trwa wielka, nieprzerwana zabawa. Sporą rolę w ich planie mają odegrać Chłopcy, wciąż pozbawieni pamięci i tkwiący w zwyczajnym, nudnym życiu. Czy Dzwoneczek jest w stanie jeszcze coś zmienić, czy tylko mimowolnie realizuje kolejne założenia Cienia? 

Droga wzywa, a największa z przygód – ta, z której nie da się wyjść cało, ale i której nie sposób uniknąć, czeka! Dzwoneczek i Chłopcy jeszcze nigdy nie byli tak blisko niej… Kiedy trzeba, bawi wyszukanymi żartami i ciętymi bon motami. Innym razem wyciska łzy i zmusza do refleksji. Wspaniałe zakończenie wspaniałej serii.

Niedługo recenzja tej wspaniałej książki, ciężko w to uwierzyć, ale to ostatnia książka z serii. 

4. Piotr Patykiewicz - Dopóki nie zgasną gwiazdy 

Po Upadku nic nie wygląda tak jak wcześniej. Lód i śnieg pochłonęły cały świat. Po ziemi stąpają wygłodniałe bestie, niebem nie rządzą już ptaki. Miasta stoją niemalże puste – zapuszczają się tam jedynie złomiarze, w poszukiwaniu cennych artefaktów. Śnieżne pustkowia i dzikie ostępy leśne przemierzają grupy myśliwych, desperacko walczących o pożywienie. Pozostali przy życiu ludzie przenieśli się wysoko w góry, gdzie trzymają się ułudy bezpieczeństwa. Doskonale wiedzą, że biada tym, których dopadną światła na przełęczy. Dla większości lepsza jest śmierć...

W takiej rzeczywistości przyszło żyć Kacprowi. Chłopak nawet nie przypuszcza, jakie piekło zgotował mu los. Pogoń za ambicją oraz poczucie obowiązku wobec bliskich każą mu opuścić znaną okolicę. Rozpoczyna swoją podróż. A światła czekają na nieostrożnych wędrowców...

Wejdź do świata, w którym przetrwają tylko najsilniejsi, każda książka jest na wagę złota, a dawne siedziby ludzkie skrywają największe sekrety. Do świata, który nie wybacza najmniejszego błędu.

Ta powieść was zaskoczy 

5. Zygmunt Miłoszewski - Ziarno prawdy

Mam nadzieję, że po którąś z tych książek sięgniecie, a teraz podzielcie się w komentarzu, tym co będziecie czytać w Ferie. 

Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego ludzie nie czytają książek ? Jeśli jesteś osobą kochającą książki, ten fakt jest dla ciebie dziwny. Co powoduje to, że ludzie coraz czytają mniej książek ? Omijając w ten sposób piękny świat wyobraźni, na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tym artykule, zapraszam do przeczytania

Zra­że­nie się do ksią­żek, jest wywo­ły­wane przez wiele czyn­ni­ków a jed­nym z naj­po­waż­niej­szych są słabe lek­tury szkolne, młoda osoba która jest chętna do pozna­wa­nia świata, pełna chęci czer­pa­nia wie­dzy i roz­rywki, gdy dostaje słabą książkę zaczyna myśleć, że wszyst­kie są takie same. Kanon lek­tur, który już pod­czas opra­co­wy­wa­nia był źle zło­żony, spra­wiał, że bar­dzo dużo dzieci zra­ziło się do ksią­żek, a Ci któ­rzy zostali molami książ­ko­wymi to, albo były intro­wer­ty­kami (o czym niżej) albo rodzice sami zaszcze­pili w nich miłość do ksią­żek, pod­su­wa­jąc im coraz lep­sze pozy­cje. W momen­cie, gdy młoda osoba poznała wiele nud­nych i źle napi­sa­nych ksią­żek, w okre­sie gim­na­zjum dostaje naprawdę dobre książki [patrz Folwark Zwierzęcy], od razu nastawione jest na złą i nudną powieść. 

Również w wieku szkolnym lektury są obowiązkiem. Dzieci i młodzież w bardzo widoczny sposób ukazują swoją niechęć w sytuacji, gdy są do czegoś zmuszani. Tak. Młodzież w wieku szkolnym jest zmuszana przez nauczycieli do czytania lektur i to w dodatku takich, które nie są dostosowane treścią do standardów obecnego świata. Jak wiadomo, szczególnie wiek gimnazjalny jest okresem buntu. W momencie gdy takiemu wkraczającemu w okres dorastania dziecku będzie próbowało się wepchnąć coś na siłę, to jest niemal pewne, że do tej rzeczy odwróci się plecami. A wtedy powinno mieć swobodę wyboru.

Tą kwestię można rozciągnąć dalej. Warto zwrócić uwagę na lekcje języka polskiego, gdy już dostajemy jakiś tekst dłuższy czy krótszy do interpretacji. Często dostajemy od nauczyciela pytanie: "Jakie to ma przesłanie?". W tym miejscu gdy odpowiemy co sami o tym myślimy spotykamy się z oburzeniem nauczyciela i uwagę, że autorowi chodzi o co innego. To ukazuje, że analiza lektur w szkole odbiera nam możliwość samodzielnego myślenia i interpretacji. Przez to, że zostaje nam narzucone czyjeś zdanie również ma wpływ na to jak patrzymy na książki. Niektórzy zaczną z tego powodu od nich stronić, ponieważ powoli zakodowuje im się w umysłach, że jeśli zinterpretują ją po własnemu, to i tak okaże się to nieprawdą. Często ci, którzy przebrnęli przez ten okres i wciąż mają chęć czytania książek, to są ci, którzy nie dali sobie wmówić czyjegoś zdania np. przez jawny bunt lub sięganie po inne książki niż te, które nam podsuwają nauczyciele. W tym miejscu warto zauważyć, że ci, co czytają dużo książek, to osoby mające własne zdanie oraz osoby potrafiące stanąć w niektórych sytuacjach po stronie obiektywnej

W naszym spo­łe­czeń­stwie książki czy­tają głów­nie intro­wer­tycy. Zanim zamkniesz ten arty­kuł, pro­szę - prze­czy­taj do końca.
Osoby o natu­rze intro­wer­tycz­nej – ambi­wer­tycz­nej, któ­rych ener­gia jest sku­piona wewnątrz, chęt­niej się­gają po książki, zaczy­tują się w powie­ściach poznają światy utoż­sa­miają się z nimi. Pomi­jam fakt, że my [ambiwertycy] mamy po prostu łatwiej, ponie­waż wię­cej czasu spę­dzamy sami w świe­cie ksią­żek niż typowi eks­tra­wer­tycy. Dla­czego twier­dzę, że eks­tra­wer­tycy może nie tyle co nie czy­tają, co więk­szy odse­tek moli książ­ko­wych to intro­wer­tycy (jest to potwier­dzone bada­niami), ponie­waż czy­ta­nie ksią­żek, jest sprzeczne z naturą eks­tra­wer­ty­ków. Ekstra­wer­tycy bowiem, spę­dzają dużo wię­cej czasu "na zewnątrz”, a napię­cie roz­ła­do­wują będąc wśród ludzi. Pisząc o tym, warto wspo­mnieć o tym, że w naszym spo­łe­czeń­stwie panuje bar­dzo duże niezro­zu­mie­nie natury Intro­wer­tycz­nej, ale to już mate­riał na kolejny arty­kuł.

Kolej­nym i argu­men­tem który jest o tyle przy­kry co praw­dziwy, będzie to, że… nasze spo­łe­czeń­stwo jest po pro­stu zapra­co­wane.

Wiek XX był wie­kiem krwawych wojen, wiel­kich odkryć oraz epo­ko­wych wyna­laz­ków. Wiek XXI, jest wie­kiem pra­co­ho­li­zmu i coraz więk­szym podą­ża­niem za pie­niędzmi, wygodą i luk­su­sem. Mitem jest to, że pra­cu­jemy tylko 8 godzin, prze­ciętny czło­wiek który pra­cuje w kor­po­ra­cji pra­cuje nie­malże non stop. Powo­duje to, że czło­wiek sięga po coraz prost­sze roz­rywki, bo prze­cież tele­wi­zor sam poka­zuje obraz, a zmiana kanału to tylko jedno klik­nię­cie. Pisząc o tym warto rów­nież wspo­mnieć, o tym, że Rock traci popu­lar­ność na rzecz disco-polo, muzyki która nic soba nie wnosi, a tekst można napi­sać w 5–10 minut.

Ostat­nimi czasy coraz czę­ściej mija­jąc półki w księ­garni możemy zauwa­żyć, że leży na nich wię­cej kry­mi­na­łów. Książki z tego gatunku - coraz szyb­ciej i pew­niej opa­no­wują Pol­ski rynek. Jed­nak co spra­wia, że Polacy tak chęt­nie zaczy­tują się w kry­mi­na­łach? Na to pyta­nie posta­ram się odpo­wie­dzieć w tym arty­kule, zapra­szam do prze­czy­ta­nia

Pierw­szy argu­ment - zara­zem naj­bar­dziej kon­tro­wer­syjny i praw­dziwy (moim zda­niem)… Men­tal­ność Narodu Posl­kiego jaka jest, to każdy wie. Polak wycho­dząc z domu, nie widzi pięk­nego sło­necz­nego osie­dla, gdzie jeż­dżą mer­ce­desy a ludzie są kul­tu­ralni i uśmiech­nięci, dzieci pusz­czają latawce, a prze­miły sąsiad mówi, dzień dobry” popi­ja­jąc lemo­niadę. Prze­ciętny Polak idąc do pracy myśli, czy star­czy mu do pierw­szego”,, ile rząd jesz­cze ukrad­nie” czy cho­ciażby, "ile zostało mu rat do spła­ce­nia kre­dytu”. Dodat­kowo wszystko uprzy­krza prze­siąk­nięte sta­rym sys­te­mem spo­łe­czeń­stwo, wiem, że mie­sza­nie w to poli­tyki nie jest dobre, ale muszę o tym wspo­mnieć. Stary sys­tem nie został roz­li­czony, ponadto nasz naród jest czę­sto dzie­lony na dwa obozy, a wszę­dzie panuje zawiść i myśl­ne­nie, jak komuś wbić szpilę”… Kry­mi­nały dostar­czają wła­śnie tego, poka­zują ciemny brudny i smutny świat, taki jaki nas ota­cza.

Drugą rze­czą, jaka towa­rzy­szy kry­mi­na­łom, jest zastrzyk adre­aliny który nie pozwoli czy­tel­ni­kowi zasnąć… Główny boha­ter - naj­czę­ściej Komi­sarz albo Pro­ku­ra­tor, goniąc za prze­stępcą tra­fia na różne tropy, odwie­dza miej­sca o któ­rych ist­nie­niu nie miał poję­cia. Dodat­kowo temu wszyst­kiemu towa­rzy­szy groza i strach. Dobrzy pisa­rze kry­mi­na­łów są przede wszyst­kim świet­nymi psy­cho­lo­gami, akcję ser­wują nam por­cjami, potra­fią zasko­czyć czy­tel­nika w naj­mniej spo­dzie­wa­nym momen­cie. Czło­wiek, jest istotą, która uwiel­bia strach - kry­mi­nały dostar­czają mu go w nadmia­rze.

Trze­cim argu­mentem, który jest rów­nie ważny co pozo­stałe fakty, jest to, że powstają coraz lep­sze kry­mi­nały…

Rozwój cywi­li­za­cji, to roz­wój kry­mi­na­li­styki, roz­wój kry­mi­na­li­styki a to daje pisa­rzom nowe pole do popisu. Co kie­dyś wyda­wało się banal­nymi zbrod­niami, dziś pisa­rze mogą napi­sać nie­zwy­kle roz­bu­do­waną powieść, która nie tylko opiera się na moty­wie, pan x zabił pana y,”. Dziś pisa­rze mogą napi­sać o hake­rach, bio­lo­gach któ­rzy mody­fi­kują GMO by zabić spo­łe­czeń­stwo czy cho­ciażby o cyberprze­stę­czo­ści.

Dodat­kowo na naszym rynku poja­wiły się Pol­skie nazwi­ska; Puzyń­ska, Mróz, Miło­szew­ski. Któ­rzy zre­wo­lu­cjo­ni­zo­wali pol­skie kry­mi­nały, wpro­wa­dza­jąc na rynek cha­ry­zma­tyczne posta­cie, skom­pli­ko­wane zbrod­nie oraz cie­ka­wych mor­der­ców,

Ostat­nią rze­czą, jest odcho­dze­nie od kla­syki.

Odkąd na świe­cie poja­wiły się książki, powstały rów­nież kry­mi­nały, które cie­szyły się ogromną popu­lar­no­ścią, także w Pol­sce, którą zdo­mi­no­wały powie­ści Aga­thy Chri­sty. Się­ga­jąc po nowe kry­mi­nały, pozna­jemy nowe świetne histo­rie, które opi­sują współ­cze­sny świat, a nie to co się działo 50 lat temu.

Tymi krót­kimi argu­mentami, odpo­wie­dzia­łem na pyta­nie, dla­czego Polacy tak chęt­nie się­gają po kry­mi­nały”. A Wy dla­czego czy­ta­cie kry­mi­nały? Podziel­cie się tym w komen­ta­rzu, zapra­szam do dys­ku­sji

Czy zastanawiałeś się czasem dlaczego pisarz - którego powieści czytasz z zapartym tchem, czekasz na kolejne tomy - nagle wydaje totalny gniot ? Dlaczego nawet najlepsi pisarze wydają powieści, które nie powinny ujrzeć światła dziennego ? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tym artykule. 

Jedną z teorii, która ma na to największy wpływ jest presja fanów. Czytelnicy mają to do siebie, że jak sobie jakiegoś bohatera sobie upodobają, to będą o nim pisać, chwalić go oraz prosić autora o kontynuowanie jego losów. Część autorów takich jak Pan Miłoszewski, który od dwóch lat jest proszony o napisanie kolejnej z Teodorem Szackim, nie ulega presji i pisze to, co chce pisać i jego twórczość jest pisana sercem. Znaczna część pisarzy ulega nacisku społeczeństwa i zaczyna pisać dalsze losy bohatera, bardziej jako produkt dla mas, nie wkładając w to takiego serca, jakie by włożyli, gdyby sami chcieli napisać kontynuację.

Następną teorią, jaki ma ogromny wpływ na powieści, jest kryzys twórczy, który dopada każdego niezależnie od tego, czy jesteś pisarzem/malarzem/aktorem, ten stan prędzej czy później cię dopadnie. W życiu każdego twórcy dochodzi do takiego stanu, że traci się wenę i poczucie w to, co się robi, pisząc kolejną książkę, którą wiesz, że sprzeda ci się w tysiącach egzemplarzy zmienia się w maszynę do pisania. Każda twórczość jest formą ekspresji, a kryzys odbiera tę chęć, zapał oraz wszystko to, co wypływa z ciebie podczas pisania.

Kolejną teorią, najgorszą ze wszystkich, jest skok na kasę. Każdy pisarz, który dużo i dobrze pisze wyrabia sobie markę [patrz; Stephen King, Martin]. Wyrobienie sobie opinii ,,dobrego pisarza", powoduje, że część wykorzystuje stare dobrze wszystkim znane schematy zmieniając tylko bohaterów i miejsce akcji. Powoduje to, że oni i tak wiedzą, że trafią na listy bestsellerów, bo zagorzali fani powiedzą ,,jest to świetne", jednak ci, którzy chłodno myślą są w stanie to wyłapać. W związku z tym każda kolejna powieść wydana przez autora nie będzie zgłębiać zbyt mocno nowego problemu, a poruszać te same.

Ważnym czynnikiem są zamysły i cele autora. W wielu przypadkach pisarz po kilku wydanych książkach chce coś zmienić, spróbować czegoś innego. Tworzy tekst zupełnie odmienny – w innym stylu, poruszający nowy temat czy po prostu chęć poszerzenia grona odbiorców. Szczególnie widoczne jest to w cyklach powieści. W czym tkwi ten problem? Fani obserwujący go od wcześniejszych wydań wciąż mają nadzieję, na dalsze trwanie w stworzonym świecie, a tu nagle zmieniają się zasady, bohaterowie i problematyka tak, iż można odnieść wrażenie, że obrany kierunek gwałtownie się zmienia. Fani wtedy są rozbici na dwa obozy – zwolenników i tzw. hejterów. Coś Wam to mówi? Kojarzycie takie tytuły, filmy, zespoły muzyczne? No, ależ oczywiście – Metro 2035 Dmitrija Glukhovsky’ego, Za Horyzont Andrieja Diakowa, czwarte części filmów serii: Transformers, Piraci z Karaibów. Te pozycje budzą do dziś mnóstwo kontrowersji i dzielą fanów. Również każdy, kto śledzi swój ulubiony zespół muzyczny może wskazać album, co do którego ma mieszane uczucia.
Trudno stwierdzić zatem, czy to wina autora czy czytelników, ale można przypuszczać, że to raczej problem obustronny.


Jeśli artykuł ci się podobał zostaw komentarz - to naprawdę bardzo mocno motywuje. Jeśli nie chcesz przegapić kolejnych artykułów daj obserwację ;)